30 Eylül 2011 Cuma

Bişeyi anlatmayı unutmuşum.

  Kadıköyde staj eyri bulmuştuk Esrayla hemde baya güzel.Adamlar itü,ist üni,yıldız teknik boğaziçi mezunu .Teki mat mühendisi teki pc müh takide pc öğretmeni bide sekreter abla vardı.Yer tam benim istediğim gibiydi hem bişeyler öğrenebileceğim hemde abi kardeş ilişkisi içinde olabileceğim insanlar.
    İlk görüşmede ben çok güldüm neden mi ?
1.Esrayla aynı şekilde oturmuşuz yan yan bacaklar birbirine değiyo.Hanım kızlar gibi aynı.
2.Bana bazen geliyo mutlu olduğumda sürekli gülmek istiyorum aslında istemiyorum elimde değil sırıtıyorum.
3.Bi adamın adı Kübraydı.
     Evet admaına dı Kübrayadı adam içeri girdi buda Kübra bey dedi ben kahkaha atıcaktım kendimi zor tuttum abi erkek adamına dı Kübra olur mu lan? Kendimi öle bi tutuyodum ki artık patlıcaktım o derece.
     Ben ne zamn gülsem adam Esraya bakıodu ben gülünce otomatik Esrada gülüodu o glüncede adam bana bakıyodu öle yani baya güldük bide orda Faruk bey varmış oda bizim Ahmet hocanın üniden arkıymış.Tabi orda sölemedim ben bunu.Neyse tamam gelin dedi adamlar başlayın ama 2 vesayet ya hem Esranın ailesi hemde bizimkiler yok falan dediler ama banane ya Kadıköy oluuuuum Fenerbahçenin yeri.
     Biz gittik neyse bi daha oraya ücret veriyolarmı ? nasıl güyünücez ? yemeği nerde yicez ? bunları sormayı unutmuşuz.Bne başladım sormaya ama yemeği sölemedim aç olduğumu anlamasınlar diye :DKot giyebilirsiniz ama işyerine uygun giyinin dediler tamam dedik ücreti söledim gülerek birbirlerine baktılar vermiyoruz dediler şaka yapıyolar sandık güleryüzlü insanlar ya sürekli gülüyolar zaten.
  Ama gerçekmiş biz Fatih beyle bi konuşalım dediler yarın sizi arıyalım tamam dedik çıktık bildiğin 5 dklık görüşme için 2 saatlik yol gittik.Bi çıktık suratlar 5 karış ümitdimiz gitti.Mal gibiyiz.Ahmet hocayı aradık böle böle dedim hocada tamam ayrın onalr dönmezse biz ararız dedi aynen küfür edip kaparız dedim.Saçmalama dedi ama napim içimden o an öle geldi.
      Sabah okuldayız.Saat 9-10 sualrı aradım bn esranın telden bunalrı 5 dk sonra arayın dediler 10 dk sonra aradım ibneler stajere ihtiyacımız yok dediler tabi kiba rbi diller lavuk hala konuşuyo du benden ses çıkmıyınca tamm mı dedi tamama dedim hala konuşuyodu suratına kapattım.Küfür edicektimde Ahmet hocanına rkı ya bişey diyemedim.Tabi onların hala bundan haberi yok bizi ahmetin öğrencileri olarak bilmiyolar.
       İlk görüşmede ben kendimden o kadar emin konuşuyorum ki bildiğim bütün programları sayıyolarum falan her lafa bi cvp ama gerekli yerlerde patavatsız gibi değil haddimi bilen bi şekil de bunlar diyo işte hoşgörü gösterin hoşgörü gösterim şimdi götüne girsin o hoşgörü bide o gün uzun yoldan anlatmaya çalıştı lavuğun teki bişeyler diğeride direk söledi yani cin olmadan adam çarpmaya kalkmayın diye güldük tabi gülmeye hazırız ya zaten.
    Yani anlıcan olmadı bu yer.Keşke olsaydı ama yapcak bişey yok.
    Bi gün büyük bi programcı olduğumda adımı duyduklarında lan bu kız gelmişti bize stajerlik için ama bzi ücret vermemiştik derler.
     Hiç dikkat etmedim valla yazım kurallarına abim maçtan gelir birazdan hızlı yazıyorum sonuçta.
 


    öptüm byyyyyyyyyyyyyy

Naber ?

   Bu gün hava bi muhteşem.Yağmur yağdı şarıl şarıl.Etraf pislikten arındı toprak kokusu sardı her tarafı.Zaten bi toprak kokusu bi bebek kokusu bide yeni yıkanmış çarşaf kokusuna bayılırım.
   12 de Fatma ablayla çıktık gittik okulun oraya o yaktı sigarasını bende mis gbi tertemiz havayı çektim içime.Tabi onun o sigara kokusunun yanında değil.
   Bide bugün Özgürle şişliye gittik cevahire ben evden markete gidiyomuş gbi çıktım tabi.Nerden bilim Şişliye gidicemizi çektim kotumu giydim badimi üstüne yağmurluk bide balıkçı şapkam miss.Ben bizim buralarda takılıcaz sandım yanımda 5 kuruş para yok tabi çantamda yok.
   Özgür dedi gel gidelim cevahire diye ben yok abi bn markete gider gibi çıktım evden para almadım falşan dedim ama olsun ben çekerim dedi bende onu başka bi gün gezicez ama bn çekicem diye söz aldıktan sonra minibüse bindik.Şoför bi hırçın bi hırçın.İndi bi ara adamı dövmeye bende böle konularda başlarım gülmeye napim abi o tipleri çok komik oluyo ama.
     Neyse trafik falan gittik cevahire oturduk falan.Özgürde mallaşmış biraz dedikodu söle diyip durdu sanki azımdan başka insanlar için bişyler öğrenmeye çalışıyo gibiydi.Siktir ettim ama benim hakkımdaki olayları anlattım sıkıldım doğrusu onun yanında.Oda biraz bana benziyo herkesle çıkmıyo falan ama be ne aradığımı biliyorum boş insan olmıcak falan diyorum o başka anlıyo aynıyız diyip durdu aslında alakamız yok.
     Gelirkende minibüs şoförü gençti dövmeli falan 23 22 falandır yani.Neyse geçtik oturduk en arkaya trfaikte sıkışık tabi araba yavaş yvaş dolmaya başladı.Neyse teyznein tekinin sesini duydum 5 milyon parseller verdim geri para gelmedi diye çocukta abla bana gelmedi 5 tl diyip durdu.Bütün yol boyunca onalrı dinledik.Tam sustular derken teyze yine başlıyo tabi ama ayıp ama ayıp parasında değilim falan demeye ama bence parasındaydı çünkü 5 milyon ama sonuçta geri parasıyla 4 ekemk alabilirdi yada ne bilim başka bişey.Kesin ihtiyacı vardı son parasıydı o yüzden istedi.Ama çocuk vermedi.Neyse bi ara teyze geldi tamda özgürün yanına oturdu malum boşaldı yer.Beni abi yine bi gülme krizi tutu.Elimde değil ama kıskıs güldüm hayvan gibi değil.
       Baya bi süre bunalr böyle aldın almadın kavgası yaptılar.Senin parana mı kaldım falan.Sonra liseli bi çocuk durakta inicem dedi.Duragı geçtik çocuk durakta inicektim dedi çocuk durdu al in dedi liseli ama durağı geçtik dedi çocukta geçtikten sonra söledin dedi.Liselide hayır daha gelmemiştik dedi çocukta hadi len dedi .Ama böyle davranmak yakışıyodu çocuğa hatta bia ra trafikten dolayı durudk sigara aldı ordaki büfeden müziği çatı eşil etti.Bi asi bi vurdumduymaz görmeyin piçi.:D
     Neyse indik işte.Geldim eve.Bunları Fatma balaya k. ablaya anlattım ya burda bi daha anlatmak sıkıcı oluyo.Ayrıntılara hiç giremem.
     Son olarak Özgürün annesinin amcasının bi şirketi var oraya gittik staj için hemn gel başla dedi dedim ücrette vermek zorundasınız falan aslında zorunda değil ama banane ben isterim.Öle yani bakalım yarın gidicem galiba defterle birlikte.
   Bak bu son ama.Şapka koleksiyonu yapmaya karar verdim bide yakışıyo abi bana ya hiç mütevazi olamıcam 3 tan evar zaten alırım 4-5 tane daha. :D




     Öptüm byyyyy.

10 Eylül 2011 Cumartesi

Galiba Ölücem.

    Evet galiba ölücem bu kelimeyi şu 2 ay boyunca kaç kez nerde nasıl söylediğimi hatırlamıyorum.Çok sıkılıyorum aslında sıkıntı da değil bu.Ben galiba depresyona girdim.
   Çoooook uzaklara gitmek istiyorum ve herkesi arkamda bırakmak.Umrumda olmasınlar istiyorum.Sadece kendimi geleceğimi düşünmek istiyorum.Nereye otursam sadece insanları izlemek istiyorum.

    Hiç bişey yemek içmek istemiyorum.Düşünüyorum düşünüyorum hep düşünüyorum.Sonra biri geliyo 'napıyon lan burda' diyo ve bütün büyü bozuluyo herşey uçup gidiyo aklımdan.Belkide onalrda farkında herşeyin.Anlatıyorum bazen bazılarına böyle böyle yapıcam diye ooo iyimiş diyo sonra konuyu kapatıyolar .
        Beni tek anlayan bence sadece Gökhan kuzenim oda benim gibi lys ye lgs ye giricek onunda gelicekle ilgili planları var.Ama bu planları hayalleri başarabilicekmiyiz yoksa sadece öyle mi kalıcaklar bu ihtimal beni deli ediyo.


Hep sahte gülüyorum artık.Uzun zamandır içten güldüğümü hatırlamıyorum.Hayat hep böyle sıkıcı mıydı düşünüyorum bazen.Bazende salak salak şeyler düşündüğümü sanarak susuyorum.Ama susuyorum diyorum ya işte o zaman içimden de susuyorum zaten hep içimden konuşuyorum düşünüyorum.Kendimi daha patlamamış yanardağ gibi hisediyorum.Patlıcam bi gün ama ne zaman.
      Bazen bırakıp gitmek istiyorum babamı annemi abimi Nihal'i Nurdan'ı Tuana'yı ama sonra donup kalıyorum.Bak şimdi bunalrı yazarken sezen aksu ah istanbul dinliyorum.Boğazım düğümleniyo.Gözlerim doluyo hissediyorum ama yinede susuyorum.Çok garip artık herşey herkes.
       Bazen ne düşünüyorum biliyomusun ?Dershaneye başlamış olmamı ,köpekler gibi harıl harıl çalıştığımı , sonra güzel bi  üniversitede güzel bi bölüm kazanmış olmamı.Ama herşey bundan ibaret diyorum ya sedece düşünüyorum.
     ÇOK AZİMLİYİM ÇOK HIRSLIYIM kazanıcam ben kendimi biliyorum yapıcam.Çıkıcam depresyondan kendime gelicem sorsan etrafımdakilere Nurhan nasıl biri diye çok komik hiçbişeyi takmayan hep gülen bi kız ama çok çabuk sinirlenen bi kız derler.YALAN aslında ben hep sahte gülüyomuşum.Aslında ben hep şebeklik yapıyomuşum.Aslında ben sahte güldüğüm için en ufak şeyde sinirleniyomuşum.Çok sıkıldım çoook.Zaman bazen çok hızlı ilerliyo durduramıyorum bazende donup kalıyo ilerletemiyorum.Onu bunu boşverde ben galiba ölücem.